Sonabahar Ağlıyor
Olduğum yerdeyim,her zamanki yerimde
Suretin gülen gözlerle hep gözümün önünde
Havalar soğudu iğcene,çiçekler soluyor günden güne
Sonbahar ağlıyor;yüreğimi ezip yol almakta
Müşevveş bekleyişler beni bitiriyor
Bilmiyorsun her aksaklık benliğimi çalıyor
Maksadım üzmek değil,hakkımı arıyorum
Sonbahar ağlıyor,gençliğimi yerinde bulamıyorum
Sanki geçit oldum,matem kamyonları üzerimde
Zaman geçtikçe saydamlaştım çıktım zaman üstüne
Yaprak yaprak savruluyor umudum gün geçtikçe
Sonbahar ağlıyor;insanlar beni solumaktan kaldı nefes nefese
Grileşen şemsiyeleri ayna gibi gösterir dumanlı gözleri
Cesaret kaybolmuş,herkes olmuş birbirinin esiri
Kulak asmıyorum dışarıya,kavgam dönüyor hep içeri
Sonbahar ağlıyor,anlayamamak insanlar arası yeniçeri
Ne istediğime kavuştum,ne kavuştuklarım mutluluğum
Yalnızlık huzurun hüsranı olmuş sokak lambası bile mahkum
Çıplak sesler bana çarpar gider
Sonbahar ağlıyor,kinim doğuyor gün yüzüne boğum boğum
saat=>18.23 19.09.2009
|
|
Site Menü
1935'te İstanbul'da doğan Özer, hayata gözlerini yumdu.
Ünlü isimler usta yazar için yarın düzenlenecek törence biraraya geliyor.
Ünlü şair için ölümünün 46. yılında anma etkinliği düzenlendi.
