Bu nar-ı leyl deniz çılgın bakışlarını
Çevirdi yine kibele’nin en kuytu sahiline
dalgaları bir azman/ bin yosma boyu
Hiddeti azam içerisine delirdiler iyice

Besbelli çok yakındır /çıkacak fırtına
Sözüm şu ki ha söndü/ha sönecek ışıklar
Az sonra devrilecek tüm direkler rıhtıma
Böyle zamanlarda çaresizlik kaderdir Danış’a

Bu denizin o saf ayaklara yatmış çılgın bakışları
Bak nasıl da dikildi yine ben gibi tutsak beyza’ya
Öylesine önlenemez devasa bir hırçınlıktır ki...
Nasıl da yetip artıyor ruhumun kumsala oturmasına

Yar saldım şimdi hüzünlü bakışlarım yollarında
Şükürler olsun ki gemin varmış artık karaya
Bu denizin bir adam/bin yosma azgın fırtınası
Birdaha ulaşamayacak sevgili/ulaşamayacak sana

Koydum ya seni yola/gittin kurtuldun ya sevdiceğim
Benim saz çalıp türkü söylediğim hep senin adına
Bundan sonra hiç bir şey dokunmaz Asuman’a/ sus gülüm
Ve hiç aldırma benim cellat dalgalarla boğuştuğuma...