KASIM
Kasım taze taze çıktı kapı arkasından
Fırıncı büyük bir kahkaha attı
Ve ayaz kokuları sardı her bir yanı
Beyaz pamuklar masumiyetini yitirdi, bulutlara sisli bakışlar hakim
İskele; sarhoş bir evsizden farksız
Gemiler hancı olmuş, kadehler boş birer sancı
Sahi, bankları kim boşalttı? Sahil neden bu kadar suskun?
Dalgalar vals yapıyor, kavalyeleri kıyı...
Kimisi hayal kurar, kimisi hayalleri çalar
Gülümseyişler kaybolur, hayat kötü kadere kapı komşusu
Kimisi susar, kimisi kulakları hıçkırıklara boğar
Sonra ayaz gelir ve saflaşır sokak lambası yağmur damlalarıyla
Kasım taze taze çıktı kapı arkasından
Serzenişteyim, bu şehre veda edesim var
Ay, portakal kabuğu renginde, ikna etmeye çalışıyor çaresizce
Bense kapıyı sessizce çekmeliyim ve gitmeliyim ayaz kokmayan şehirlere |
|