Seni sana ağlamayı bıraktım diye tükendin mi sanırsın?
Denizci düğümü gözlerin neden hâlâ al?
Dudakların kokuyor kadeh, içinde bir yudum sen kalmış,
Ve kokun senden yadigar, bir o kadar da vefakâr.

Besbelli ki yitirmekteyim aklımı,
Yoksa nasıl cürret ederdim içmemeyi o şarabı,
Azatın mı var ki, hoş yürek gönüllü makûmluğa?
Söyle idam mıdır merhemin çilen müptelası bu kula.

Silinmez elbet ruhumdan senin mürekkebin,
Kısılmaz elbet sesleri kulağıma fısıldadığın ezgilerin,
Ya peki hiç mi dur durak bilmeyecek senin özlemin?
Ne kadar ben kaldı ki zaten senden sonra bildiğim.

Sevişmeler yalan olur, aynı olmaz aşikâr,
Artık tenimde senden olma bir zırh var,
Sessiz bağırışlardan sağır olmuş kulaklarımda ismin,
Ben seni hep senden bildim, artık sözler neye yarar...