17
Şubat sabahı
güneş bir başka doğuyordu Kelkit’e
bir başkalık vardı bu gün
nice badirelerden geçti bu kent
yıkılmadı, yıkılmayacaktı da
biliyordu vatan olmadan
namusun olmayacağını
özgürlük
genlerinde saklıydı
bir nefeste yok edecekti
bütün kara bulutları
güneş yürekten gülüyordu Kelkit’e
değişecekti kara talihi
kıracaktı zincirleri bir bir
mağrur bir kartal olacaktı semada
zaman durmuş
asude bir sessizlik kaplamıştı
her yanı
fırtına öncesi sessizlik sanki…
bir tercih yapacaktı
ya esareti kabul edecek ya da ölecekti
zaten esaret ölmek demekti
tek yürek oldu Kelkit
bütün gücüyle vurdu
düşmanın göğsüne hançerini
tarihe ak bir sayfa açtı
hiçbir şey eskisi gibi
olmayacaktı
artık
yıldızları
gök kubbeye mıhladı
karanlıkları
aydınlatmak için
bir başkalık vardı bugün
güneş bir başka doğuyordu
Kelkit’e