Ne zormuş yalnız kalmak
Çaresizlikler içinde çırpınıp,
Umuduna erişemeyip,
Sevdiğine hasret duymak...
Yanıbaşında o sıcacık nefesini hissedemeden
Bomboş üstelik soğuk odada
Vücudun titreyerek anılarla avunmak...
Oysa zor değildi o kadar
Sevdiğini görmek, doyabilmek sevdiğine,
Bir anlık bir delilikti sadece...
Hani var mı o güç söyle
Şu küçücük yüreğinde?
Hadi sana engel olan ne,
Değer mi böyle düşünmeye,
Sonu sanki bir ecel mi?
Hani sonu ölüm de olsa değerdi,
Onun yüzünü görebilmek,
Gözlerine bakabilmek,
Doyasıya sarabilmek,
Yanıbaşında olup nefesini hissedebilmek
Her şeye bedeldi!..
09/05/2008 |
|