mutlulugu isteyen her insandan daha fazlası değildin,
fakat yagmur oldu sel oldu eriyip gidiverdin.
seni otobüs kuyrugunda da görebilirdik,
dokunaklı bir filmde belki,
sokakta düşünceli adımlarınla,
aldattıgın kadınlarında,
rum meyhanesi sanıp gittigin bir sofrada belki.
herkesten daha az bos değildin,
kafanda bostu rüyalarında,
ansızın bir söz duydun eğildin.
nerede oldugunu bilemeden yasadın,
saati sorarak gecerdi gününün yarısı,
mutsuzdun ne olursa olsun,
bir kadını bile sevemedin,
aşık olmaya çalıstın sonra,
ansızın gidiverdi dağıldın...
senn hakknda herkesn karısıktı kafası,
yalan söyledn herkese,
sana güvenenleri kandırdın,
bir an bile pişman olmadın bundan,
yasayan her insandan daha aşşağılık değildin,
sokaklara tükürdün,
agızlarda küfürdün.
ölmeyi istedin bazen,
bazen delicesine yasayabilmeyi diledin.
sıradan her insandan daha tutarsız değildin,
korktun önce insanlardan,
sonra insan istedin hep yanında,
bu sefer onlar korktu senden.
günahlar işledin,
bazen yardımsever olmaya calıstın sırf bu yüzden,
el uzatan her insandan daha az günahkar değildin.
sıradan dünyanın,sıradan ülkesinin,sıradan insanı,
bilmezmiydin?
bu dünyaya ayak basmıs her insandan daha az değerli değildin.. |
|