Bir fikrim var!
Hep fikirlerim oldu benim, sürekli eleştirildim. Çünkü farklı olanı savundu benim düşüncelerim. Daha mücadeleci oldum, vazgeçmemeyi öğrendim ben. Fikrin arkasında değil önünde olmam gerektiğini, gelecek darbeleri bedenimin alması gerektiğini öğrendim ben, fikirlerimi her türlü şiddete, işkenceye karşı korumayı. Güvenmemeyi de bilemeliyim dedim, kendi kendime öğrendim bunu da, bizzat yaşayarak. Şüphecilik geldi hemen ardından ve yalnızlık. Güvenmelisin en azından birine dediler bana. Güven şart dediler. Bense güvenerek hançerlenmektense yalnız kalarak arkamı kendim korumayı öğrendim. Yalnızlık zordu belki ama beni anlayan biri de vardı etrafımda. Beklide anlamadı hiç ama anlamak istedi. Güvensizliğimi bile bile hiç uzaklaşmadı benden ve koşulsuz güvendi bana, benim ona hiç bu kadar yakın olmayacağımın farkında olarak. Çok darbe aldım ben, ama fikirlerim sağlam. Hiç eğilip bükülmedi benim düşüncelerim. Evet, bazen duygularım incindi, yanlış şeyler düşündüm, ani çıkışlar yaptım. Ama hepsi o kadar. Yenilmedim ben, hayata hiç yenilmedim. Bir var oluş mücadelesiydi benimki. Bizimki… Aynı fikirlere sahip insanlar tanıdım, düşüncelerimi yaşatmak için sırt sırta verdim onlarla. Görüş ayrılıklarında kolayca eyvallah diyebileceğim bir mesafe koydum araya. İhtiyaç duyulacak karda da sağlam bir sırtım vardı benim. Herkesin yaslanmak istediği cinsten, güvenmek isteyeceği türden.
|
|
Site Menü
1935'te İstanbul'da doğan Özer, hayata gözlerini yumdu.
Ünlü isimler usta yazar için yarın düzenlenecek törence biraraya geliyor.
Ünlü şair için ölümünün 46. yılında anma etkinliği düzenlendi.
