GRİ'YE ÇALAN ŞİİR
Pencereme vuran yağmurla uyandım bu sabah yine,
Herşeyine alıştım bu şehrin de, alışamadım "gri"sine.
Bahçedeki şeftali çiçeklerinin pembe şalkı yansıyor,
Karayemiş ağacının dalında güllere serenat yapan bülbülün gözlerinde.
Herkes mutlu: bahçedeki güller, bülbüller,
bizim evin kedisi.
Hatta her gün kedinin kovaladığı sincap,
bahçemizin gediklisi.
Ben ise bu şehrin grisine nispet,
Hep griler giyiniyor, grice düşünüyor,
Griye çalan, muğlak hayallere dalıyorum.
Gözlerim gri bulutlar gibi ha yağdı ha yağacak.
Aslında bu şehir hiç çekilmez,
sen de olmasan.
Bilmem ki acep, var mısın? |
|